← Powrót do strony głównej angielskiego bloga Speakingo

On czy ona? Niepoprawne politycznie zaimki osobowe (personal pronouns)

Nie wiesz czy powiedzieć „on” (he) czy „ona” (she)? Jeśli powodem są braki z gramatyki a nie ambiwalentność seksualna naszego rozmówcy (rozmówczyni?), to najwyraźniej potrzebujesz powtórki z angielskich zaimków osobowych (personal pronouns)!


Co to są angielskie zaimki osobowe (personal pronouns)?

Angielskie zaimki osobowe (personal pronouns) to te krótkie słówka, które używamy zamiast imienia (za-imek) jakiejś osoby, stąd ich nazwa: zaimki osobowe.

Najpopularniejsze z nich to:

  • ja, ty, on, ona, ono w liczbie pojedynczej (I/me, you, he, she, it),
  • oraz my, wy, oni (we, you, they) w liczbie mnogiej.

Ale oczywiście to dopiero początek przygody z zaimkami osobowymi!

Kiedy angielskie zaimki osobowe są niezbędne?

Angielskie zaimki osobowe są szczególnie przydatne, gdy spotykamy ludzi z innych krajów i nie potrafimy zrozumieć jak się nazywają, np. Mihaly Csikszentmihalyi. A nawet jak ktoś się nam przedstawi litera po literze i tak nie sposób tego zapamiętać. Po prostu mówimy wtedy, you, chociaż zapamiętanie imienia zawsze wygląda lepiej. No ale wszystko jest sztuką możliwego…

Z trudnymi imionami dobra wiadomość jednak jest taka, że jak raz już takie imię wejdzie nam do głowy, to zostaje na długo. Tak będzie jeśli będziemy przedstawiać się Anglikom używając naszych prawdziwych imiona a nie ich tłumaczeń na angielskie imiona.

Jest kilka rodzajów zaimków i spróbujmy je sobie teraz po ludzku omówić, bez zagłębiania się zbytnio w gramatyczną łacinę.

Jakie są w języku angielskim zaimki osobowe (personal pronouns)?

Jak wspomniałem, zaimki osobowe to ten rodzaj zaimków, które – niespodzianka! – zastępują osobę (imię tej osoby). W języku angielskim są o tyle ważne, że używamy ich za każdym razem w zdaniu!

W języku polskim je połykamy. W języku angielskim nie możemy tego zrobić. Na przykład w poniższym zdaniu po polsku możemy „połknąć” zaimek osobowy „ja”:

  • Jestem głodny – I am hungry.

(Nie powiemy „Ja jestem głodny” – to znaczy możemy, ale nie musimy. Naturalniejsze jest dla nas jednak „Jestem głodny”. W języku angielskim mamy tylko jedną możliwość: „Ja jestem głodny” – I am hungry.)

  • Jesteście spóźnieni! – You are late!
  • Masz rację… – You are right!

W języku angielskim nie możemy pomijać zaimków osobowych (personal pronouns),

jak robimy to często w języku polskim.

Jeśli chodzi o jedną osobę (liczba pojedyncza) są to:

  • Ja – I lub me
  • Ty – you
  • On – he
  • Ona – she
  • To – it

I” piszemy zawsze dużą literą, bo w końcu jesteśmy przecież pępkiem świata, a przynajmniej tak większość nie tylko Anglików o sobie myśli.

Kim ja jestem? Zaimek osobowy „I” czy „me”?

Aby trochę skomplikować sprawę jest też słówko „me” czyli… też ja.

Generalnie w języku angielskim I używa się na początku zdania,

natomiast me w środku lub na końcu zdania.

Na przykład:

  • I am happy.

(Jestem szczęśliwy/a)

  • Do you love me?

(Czy mnie kochasz?)

  • Where are you taking me?

(Dokąd mnie zabierasz?)

Jeśli ludzi jest więcej, zastosować musimy liczbę mnogą:

  • My – we
  • Wy – you
  • Oni – they

Na przykład:

  • We are learning English (Uczymy się angielskiego.)
  • You are a good team! (Jesteście dobrym zespołem!)
  • They are having a good time. (Oni doskonale się bawią.)

Zamieszanie z zaimkiem osobowym you

Tutaj jak zapewne zwróciliście uwagę, ty i wy po angielsku brzmią dokładnie tak samo. Jest to oczywiście niekończące się źródło nieporozumień, ponieważ gdy ktoś powie „You are great!” nigdy nie wiadomo czy ma na myśli konkretną osobę (Jesteś wspaniały!), czy może wszystkich obecnych (Jesteście wspaniali!).

Co więcej, jak pamiętamy z wpisu o przedimkach w języku angielskim nie ma rodzajników, to znaczy nie wiadomo czy powyższe zdanie oznacza „jesteś wspaniała” czy „jesteś wspaniały”, co tylko potęguje pomieszanie, ale jest dla nas dobrą wiadomością, ponieważ nie musimy uczyć się skomplikowanych regułek deklinacji, z czym borykać muszą się uczniowie języka polskiego czy niemieckiego.

…a jeśli zapomnisz nie tylko imienia ale też zaimka osobowego, zawsze możesz powiedzieć „darling” (skarbie) lub „my friend” (mój przyjaciel/przyjaciółka).

Zaimki osobowe w formie dopełnienia w języku angielskim (object pronouns)

No dobrze. A co jeśli chcemy komuś coś dać?

Używamy wtedy strasznie brzmiących zaimków osobowych w formie dopełnienia (object pronouns) czyli po prostu:

Zaimki osobowe w formie dopełnienia w liczbie pojedynczej (singular object pronouns):

  • Jane looked at me. (Jane spojrzała na mnie)
  • Jane looked at you. (Jane spojrzała na ciebie)
  • Jane looked at him. (Jane spojrzała na niego)
  • Jane looked at her. (Jane spojrzała na nią)
  • Jane looked at it. (Jane spojrzała na to)

Zaimki osobowe w formie dopełnienia w liczbie mnogiej (plural object pronouns):

  • Jane looked at us. (Jane spojrzała na nas)
  • Jane looked at you. (Jane spojrzała na was)
  • Jane looked at them. (Jane spojrzała na nich)

Podobnie byłoby w zdaniach typu:

  • I gave it to them. (dałem im to.)
  • I love you. (Kocham Cię)
  • Please marry me. (Proszę wyjdź za mnie)
  • Help her! (Pomóż jej!)
  • Wait for him! (Zaczekaj na niego!)

i tak dalej.

Chociaż jak widzicie sprawa z zaimkami osobowymi jest całkiem nieskomplikowana, to jednak nie koniec historii! Co jeśli coś jest „jego” lub „jej”? Wtedy użyć musimy nie zaimek osobowy, ale tak zwany zaimek dzierżawczy. Ale o tym w osobnym wpisie:

Zmierzch zaimków osobowych?

Na koniec w ramach ciekawostki można wspomnieć, że zaimki osobowe wychodzą z mody na zachodnich uczelniach, gdzie politycznie poprawna etykieta nakazuje używać „neutralnego płciowo” zaimka”xe„, by nie narzucać nikomu identyfikacji płciowej…

Nie wiesz czy powiedzieć he czy she? Powiedz xe!

Innym trickiem jest mówienie „they” (oni) na tę jedną osobę (!), której identyfikacji płciowej nie chcemy narzucać.

Angielscy nauczyciele na pewno się ucieszą, bo najwyraźniej tradycyjne zaimki osobowe stają się coraz mniej poprawne politycznie…

Ćwiczenia z zaimkami osobowymi

Jedna sprawa to znać wszystkie te gramatyczne nazwy zaimków, druga to jednak poprawnie stosować je w bezpośredniej rozmowie. Tutaj potrzebna jest praktyka w mówieniu, żaden podręcznik nam w tym nie pomoże.

Aby umieć mówić po angielsku, trzeba zacząć mówić po angielsku!

Dlatego jeśli naprawdę chcesz poznać język angielski, spora doza konwersacji jest nie do uniknięcia. Ale to nie problem, ponieważ jest taka fajna strona do nauki mówienia po angielsku i tylko jedno kliknięcie dzieli Cię, od zapisania się na ten fenomenalny kurs języka angielskiego online!


Angielski nie nauczy się sam!

Zapisz się na kurs języka angielskiego online Speakingo!


A czy Wam zdarzyło się pomylić zaimek osobowy i nazwać pana panią lub na odwrót? Podzielcie się swoimi przygodami w komentarzach!

Sharing is caring!
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (98 %lang_assessments%, %lang_average%: 4,77 %lang_of% 5)
Loading...

Ciekawy tekst? Zostańmy w kontakcie!

Zapisz się do Newslettera Speakingo! Otrzymasz w ten sposób:

 co zapewni Ci ciągłość nauki!

(Zapisując się na kurs automatycznie zapisujesz się tez do newslettera.)